پیشتر یک منبع مطلع از وضعیت این زندانی در زندان زاهدان به گزارشگر هرانا گفته بود: “آقای داوودی به دلیل بیماری، کهولت سن و فشار ناشی از شرایط نامناسب در زندان و همچنین آسیب دیدگی مهرههای کمر در اثر بدرفتاری یکی از مسئولین زندان از طریق هل دادن وی از پلهها که منجر به زمین خوردن ایشان شد، توان راه رفتن عادی را نیز از دست داده و با کمک واکر راه میرود”.
او که ابتدا در سلول های انفرادی زندان ٣٢٨ سپاه پاسداران، بند دو الف نگهداری میشد، از سوی شعبه ٢۶ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی حسن زارع دهنوی (حداد)، به ۱۵ سال زندان تعزیری، ۵ سال محرومیت از حقوق اجتماعی، انفصال دایم از مدیریت مجتمع آموزشی- فرهنگی پرتو حکمت، ۸۴ ضربه شلاق و تبعید به زندانهای جنوب کشور محکوم شد.
اتهام «عضویت، هواداری و فعالیت موثر در پیشبرد اهداف سازمان مجاهدین خلق در زندان» صدور حکم اعدام را برای این زندانی سیاسی به دنبال داشت.
آقای داوودی پیش از صدور حکم اعدام و پس از پایان محکومیت ۱۰ سال حبس با پرونده سازیهای مختلف مجددا به ۲۰ سال و ۸ ماه زندان محکوم شد.
اتهامهای انتسابی علیه ارژنگ داوودی، راهاندازی و تاسیس «جنبش آزادی ایرانیان» و «کنفدراسیون دانشجویان ایرانی» است، هرچند اتهامات دیگری همچون نوشتن «مانیفست ضد نظام جمهوری اسلامی»، «توهین به رهبری و بنیانگذار جمهوری اسلامی» و «مسئولین نظام و روحانیون»، «توهین به مقدسات»و «همکاری با خبرنگار کانادایی به نام جین کوکان» برای ساخت فیلم مستند «ایران ممنوع» نیز در پرونده ارژنگ داودی وجود داشت.
هموطن عزیز با انتشار و حمایت از ارژنگ داوودی همانطور که حکم اعدامش را لغو کردیم این بار ادامهدفشار و شکنجه بر او را نیز محکوم می کنیم و جهت ازادی وی می کوشیم
